Afgelopen zaterdag in de namiddag wandelend in een rustig gebied van het Kuinderbos, verkenning van de eerstvolgende stiltewandeling. Ruim anderhalf uur rondstappen en slechts één maal andere wandelaars zien. Voor de rest van de tijd, de tijd aan mezelf. Maar ik ben niet alleen. De vogels laten van zich horen. De een met een nog mooier geluid dan de ander. Ook zie ik ze takjes verzamelen. De natuur weet wanneer de tijd rijp is, zonder op de klok te kijken.

Zon

Waterig is ze, maar ze is er. Zij laat zich zien, laat haar kracht stralen. Ze komt door. Ze laat zich niet tegen houden. Ze verwarmt. Ze geeft warmte aan de bomen, de struiken. De vroege bloeiers nemen de warme uitnodiging aan en tonen hun prille, groene blaadjes. Ze geeft energie. Aan mensen, die zich met liefde laten verwarmen. Die opknappen en de energie in zichzelf weer voelen stromen. En daardoor in beweging komen.

Pril geluk

De eerste uitlopers van struiken en bomen. Het frisgroene dat langzaam maar zeker steeds meer toont. Steeds meer kleurt. Prachtig om te zien dat de wintertijd goed zijn best heeft gedaan. Dat alles eigenlijk is doorgegaan en dat overal een tijd voor is. Dat er  na de winter weer voldoende kiemkracht is. Dat de rustperiode voor nieuwe energie heeft gezorgd. Noodzakelijke voorbereiding voor een volgende stap: ontkiemen, uitkomen.

De knoppen gaan open. Fris, jong uitspruitsel. Klaar voor een groeispurt, gereed voor volle ontwikkeling. Geen gedachten aan hoe het gaat worden. Gewoon inspelen op de warmte. Voelen dat de tijd rijp is. Genoeg gekiemd, genoeg verborgen gehouden. Nu klaar om te gaan bloeien. En die zon, die draagt haar steentje bij. Die warme zonnestralen zorgen voor uitlopers in de natuur. De eerste bomen die een groene waas krijgen. Die beginnen met de inkleuring van het bos. Die laten zien dat er zoveel schuilt in de knoppen. Dat er volop potentie en groei mogelijk is.

De vogels zijn terug van de trek. De wintergasten zijn weer vertrokken in noordelijke richting. Onze zomergasten weer terug uit het warmere Zuiden. De zon laat zich weer zien, er is hier weer genoeg warmte om een vers nestje te bouwen. Op zoek te gaan naar een partner. Samen zorgen voor een behaaglijk plekje voor de eitjes.

Voorlopers

Ik geniet van de lenteverschijnselen. De warmte van de waterige zon. De vogels die zich laten zien, maar vooral laten horen. De knoppen die uitlopen, het eerste groen in het voorjaar. Allemaal tekenen van de zomertijd. Tijd om voorbereidingen te treffen voor de bloei. Wat ik vooral waardeer en bewonder is de natuurlijke gang van zaken in de natuur. De onbezorgdheid van de vogels. De bomen die geworteld zijn in de klei en langzaam weer tonen dat ze in de top genoeg te bieden hebben. Dat de blaadjes gaan uitgroeien en straks weer voldoende beschutting brengen voor de dieren.

Opladen

Het wandelen in de natuur laat me verwonderen. Verwondering voor de vogels, de groene uitlopers, de tekenen van groei en bloei. De rust en stilte die ik er ervaar. Het laat de tijd even stil staan. Het laad me op. Het zorgt voor bewustwording en motiveert mij om zelf stappen te zetten. Het letterlijk stappen en zien dat de natuur uitloopt zorgt bij mij voor het figuurlijk zetten van stappen om uit te lopen. Meer te laten zien, meer te groeien en vooral te bloeien. De zon is daarin een beeldend model dat warmte verspreidt en daardoor zorgt voor meer warmte en energie.

Kuinderbos7160326

Share