Wandelen vind ik heerlijk. Het zijn in de natuur. Het stappen. Het brengt me vanuit mijn hoofd naar mijn gevoel. Na een minuut of twintig lopen verdwijnen gedachten en kan ik beter voelen. Dan voel ik de wind of de warmte van de zon. Dan hoor ik de geluiden om mij heen. Een vogel die fluit, het ruizen van het riet, het geluid van mijn schoenen die door het gras gaan. Er komt meer rust en stilte.

De geluiden in mijn hoofd verdampen als ik wandel. En dat is fijn. Want die verhalen die mijn “Muppets” vertellen zijn niet altijd even opbeurend. “Dat lukt je toch niet” of “Wie ben jij om dat te doen” zijn twee voorbeelden die regelmatig de kop opsteken in mijn gedachten. En dat zorgt voor stagnatie. Het verlamd. Het laat me stil staan.

Wandelen brengt beweging. Letterlijk en figuurlijk. Door het in beweging zetten van mijn lichaam, komt er ook beweging in mijn doen en laten. Er ontstaat ruimte. Er borrelen mooie gedachten omhoog die de “Muppets” overtreffen. Er ontstaan ideeën, inzichten en aanwijzingen om verder te gaan. Om stappen te zetten. De letterlijke stappen zorgen voor figuurlijke stappen. Voor energie, voor vooruitgang.

Het wandelen zorgt voor rust. Voor stilte. Voor bezinning en daardoor voor groei en ontwikkeling. En ik vind het wandelen altijd fijn, maar nu helemaal. Een nieuwe maand, de lentemaand. Alles loopt weer uit, wordt groen. De zon straalt langer en steeds krachtiger. Het brengt steeds meer energie. Dat merk ik, dat voel ik, dat ervaar ik. Heerlijk om te zien dat alles weer gaat groeien en bloeien. Tijd voor vernieuwing.

Crocussen_Anita_Boes

Share