Gister sprak ik een vriend die ik bijna een jaar niet had gezien. In de bijna twee uur dat we elkaar spraken ging het over het afgelopen jaar. En dan ga je, in de gesprekken, verder waar je was gebleven. Je vraagt naar de plannen die er waren. Je vraagt of die uit zijn gekomen. Welke dromen al zijn gaan leven en welke dromen zijn gebleven. En dan besef je dat de tijd vliegt. De tijd gaat zo hard voorbij.

Vandaag besefte ik me des te meer dat ik ga werken aan mijn dromen. Dat de tijd vliegt en ik daar zelf invloed op heb. Ik bepaal wat er gebeurd met mijn tijd. En ik kies ervoor om het voorbij te laten drijven zonder te genieten of dat ik er middenin sta en bewust kies voor dat waar ik gelukkig van wordt.

In zo’n gesprek wordt duidelijk dat je dromen hebt laten liggen. En dat hoeft niet erg te zijn. Maar als je beseft dat je die droom wel graag wil leven, maar nog steeds slaapt, dan is het tijd om wakker te worden en je droom werkelijkheid te laten worden.

Het gaf mij vandaag een drive. Heel veel energie om klussen aan te pakken die al zo lang lagen. Om ruimte te creƫren. Ik heb letterlijk en figuurlijk plaats gemaakt. Heel veel overbodige spullen weggedaan. Kasten opgeruimd en schoongemaakt. De badkamer weer fris en helder gemaakt. Flink wat weg kunnen strepen van mijn to-do-list. En die lijst zat in mijn hoofd. En daardoor is er meer ruimte ontstaan. Zowel in mijn hoofd als in mijn omgeving. Door het schoonmaken en opruimen. En ook nog eens veel vrije tijd genomen om te lezen en inspirerende muziek te luisteren. En het voelt goed. Ik krijg er energie van. Het gaat stromen.

Waar blijft de tijd? Jouw tijd? Word jij de passagier of de piloot van jouw voorbij vliegende tijd?

Share